Jak wykryć i leczyć czerniaka?

Jak wykryć i leczyć czerniaka?
Drukuj Skomentuj

Czerniak to jeden z nowotworów, który wywołuje w nas ogromny lęk. Dzieje się tak, ponieważ ten typ nowotworu daje przerzuty szybciej niż inne jego rodzaje. Warto wspomnieć, że wywodzi się on z melanocytów, czyli komórek barwnikowych, wytwarzających i zawierających melaninę, które mogą ulec złośliwej przemianie.

Jak powstaje czerniak?

 

Występuje on najczęściej na skórze, ale pojawia się też wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia z melanocytami. Może to być np. błona śluzowa w jamie ustnej, odbytnica, czy siatkówka oka. Czerniak niełatwo poddaje się leczeniu, ale jeśli będzie wcześnie wykryty, może zostać całkowicie wyleczony. 

 

Rodzaje czerniaka

 

Ten rodzaj nowotworu najczęściej rozwija się ze znamion płaskich, złośliwych plam soczewicowatych, a rzadziej ze znamion błękitnych, czy ze skóry niezmienionej. Jeśli chodzi o płaskie znamiona, należy zwrócić szczególną uwagę na te silnie wybarwione, prawie czarne, całkiem płaskie, czy pozbawione włosów. Ciekawostką jest to, że nowotwór rzadko rozwija się ze znamion owłosionych, lecz zasada ta nie dotyczy znamion wrodzonych. Plamy soczewicowate można najczęściej spotkać na twarzach kobiet w starszym wieku. Znamiona te charakteryzują się bardzo ciemnym zabarwieniem. 

 

Czynniki sprzyjające powstawaniu czerniaka

 

Do czynników, które mogą sprzyjać powstawaniu czerniaka można zaliczyć wiek powyżej 40 roku życia. Faktem jest, że choroba częściej atakuje kobiety, lecz u mężczyzn wykazuje ona znacznie cięższy przebieg. Na czerniaka można zachorować, jeśli wystawiamy się na długotrwałe działanie promieni słonecznych i korzystamy z solarium. Na nowotwór bardziej podatne są osoby o jasnej karnacji, a także te, które posiadają mnogie znamiona barwnikowe. Do czynników ryzyka możemy także dodać wcześniejsze zachorowania na nowotwór skóry w bliskiej rodzinie. Na zachorowalność mogą również wpływać oparzenia słoneczne, których doświadczyliśmy zwłaszcza w okresie dziecięcym.

 

Profilaktyka czerniaka

 

Najważniejszą rolę w walce z tą chorobą odgrywa profilaktyka i jej wczesne rozpoznanie, co daje szanse na wyleczenie. Niestety bywa i tak, że nowotwór powraca, co świadczy o tym, że leczenie było 'pozorne'. Najlepsze rokowania są dla czerniaków, które pochodzą z plam soczewicowatych i powierzchni szerzących się, natomiast najgorsze - dla guzkowych, bezbarwnikowych oraz tych rozwijających się w czasie ciąży i połogu. 

 

Przy oglądaniu swoich znamion powinniśmy zwrócić uwagę na te, które się powiększają, zmieniają kształt, granice, zabarwienie, a także na te, które swędzą lub pieką. Pod lupę należy wziąć te, które pojawiły się na skórze niezmienionej i mają asymetryczny kształt. Ogólnie rzecz biorąc, warto pokazać lekarzowi każde znamię, które budzi w nas niepokój. Specjalista obejrzy je wtedy za pomocą diaskopu lub skieruje nas do chirurga, który znamię usunie i wyśle je do badania histopatologicznego. W przypadku znamion nie wykonuje się biopsji, gdyż wycinanie fragmentów skóry może przyczynić się do przemiany w nowotwór. 

 

Leczenie chirurgiczne

 

Jest to pierwszy etap leczenia czerniaka. Polega ono na usunięciu go w całości, z niewielkim marginesem zdrowej skóry. Jeśli węzły chłonne są powiększone, one także zostaną usunięte. W przypadku wycięcia większego frafmentu skóry, konieczny jest jej przeszczep, np. z uda. 

 

Chemioterapia prefuzyjna

 

Stosuje się ją wtedy, gdy doszło do przerzutów skóry lub tkanki podskórnej, lecz w odległości większej niż 2 cm od brzegu guza pierwotnego. Podczas terapii pacjentowi podaje się duże dawki leków przeciwnowotworowych do kończyny odizolowanej od krążenia systemowego. Później jest ona ogrzewana do około 42 stopni Celsjusza, dzięki czemu złośliwe komórki łatwiej ulegają zniszczeniu.

 

Radioterapia

 

Taki rodzaj leczenia jest odpowiedni dla tych, którzy nie chcą, bądź nie mogą zostać poddani operacji. Radioterapia często stosowana jest jako leczenie uzupełniające po zabiegu, a także wtedy, kiedy doszło już do przerzutów do kości.

 

Terapia celowana

 

To metoda z wykorzystaniem nowoczesnych leków, budząca wielkie nadzieje zarówno wśród pacjentów, jak i samych lekarzy. Jak wynika z badań, leki mogą neutralizować zmutowane białko BRAF, a także zahamować białko pochodzące z mutacji genu C-kit. Obecnie, w onkologii istnieje możliwość łączenia innowacyjnych leków z tymi z powodzeniem stosowanymi przy innych rodzajach guza. W ten sposób powstaje efekt dwustopniowego uderzenia.

 

Podobne artykuły

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!

Słowa kluczowe