Komu przysługuje darmowy przejazd karetką?

Komu przysługuje darmowy przejazd karetką?
Drukuj Skomentuj

To stan zdrowia chorego decyduje, czy przejazd z domu do szpitala lub z jednej poradni do drugiej jest za darmo. Kiedy można dzwonić po karetkę? W jakich przypadkach transport sanitarny jest odpłatny? Sprawdź, komu przysługuje darmowy przejazd karetką.

Zobacz też: Rehabilitacja w ramach NFZ - jak ją załatwić?

 

Z domu do szpitala - karetką


W momencie, gdy pacjent znajduje się w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia, należy wezwać karetkę. Transport do szpitala jest wtedy bezpłatny.

 

Co się rozumie przez sytuację bezpośredniego zagrożenia życia?

 

Jest to nagłe lub przewidywane w krótkim czasie pojawienie się symptomów świadczących o pogorszeniu zdrowia, których bezpośrednim następstwem może być poważne uszkodzenie ciała lub życia. Są to sytuacje wymagające natychmiastowych czynności ratunkowych i leczenia, przykładowo:

 

  •  utrata przytomności,
  •  napad drgawek,
  •  nagły ból w klatce piersiowej,
  •  nagły ból brzucha,
  •  uporczywe wymioty,
  •  ostre reakcje uczuleniowe,
  •  zatrucia lekami, środkami chemicznymi czy gazami.


Pamiętaj, że osoba dzwoniąca po pogotowie nie ma możliwości wyboru szpitala, do którego zostanie przewieziony chory.

O wysłaniu lub odmówieniu wysłania karetki decyduje dyspozytor. Ma jednak obowiązek poinformować dzwoniącego o przyczynie odmowy oraz wskazania innego sposobu na uzyskanie pomocy (np. podać informację o punkcie nocnej opieki zdrowotnej).

Jednocześnie za niewskazane wezwanie karetki (np. przekazanie błędnych informacji o stanie zdrowia chorego) grozi karą aresztu, ograniczenia wolności albo grzywną.

 

Może zainteresuje Cię również: Pielęgniarska opieka długoterminowa domowa - komu przysługuje i jak uzyskać?

 

Z jednej placówki leczniczej do drugiej - transportem sanitarnym


Jeśli wymagasz leczenia w innej placówce leczniczej, może przysługiwać Ci darmowy lub częściowo płatny transport. Pamiętaj jednak, żeby nie wzywać wtedy karetki.

Transport sanitarny jest realizowany na zlecenie lekarza lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego.

 

Komu przysługuje darmowy przejazd? Osobom:

 

  1. które mają dysfunkcję narządu ruchu, uniemożliwiającą korzystanie ze środków transportu publicznego (bez względu na rodzaj schorzenia) - przysługuje bezpłatny transport sanitarny.
  2. które są w stanie samodzielnie się poruszać, ale wymagają pomocy przy korzystaniu ze środków transportu publicznego lub wymagają korzystania z pojazdów dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych - przysługuje transport częściowo płatny. NFZ pokrywa w 40% kosztów przejazdu środkami transportu sanitarnego. Dotyczy to leczenia:

 

  • chorób krwi i narządów krwiotwórczych,
  • chorób nowotworowych,
  • chorób oczu,
  • chorób przemiany materii,
  • chorób psychicznych i zaburzeń zachowania,
  • chorób skóry i tkanki podskórnej,
  • chorób układu krążenia,
  • chorób układu moczowo-płciowego,
  • chorób układu nerwowego,
  • chorób układu oddechowego,
  • chorób układu ruchu,
  • chorób układu trawiennego,
  • chorób układu wydzielania wewnętrznego,
  • chorób zakaźnych i pasożytniczych,
  • urazów i zatruć,
  • wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych,

   
W innych sytuacjach trzeba samemu opłacić transport do innej placówki.

 

Z domu do placówki - transportem sanitarnym w POZ


Transport sanitarny z miejsca zamieszkania do świadczeniodawcy i z powrotem odbywa się na podstawie skierowania od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Przysługuje on choremu w następujących sytuacjach:

 

  1. kiedy zachodzi konieczność leczenia określonego schorzenia w innej placówce leczniczej - z wyłączeniem stanów nagłego zagrożenia zdrowia lub życia;
  2. dla zachowania ciągłości leczenia - gdy jest ono realizowane przez lekarza POZ.


Zasady odpłatności są takie same jak w przypadku opisanego wyżej transportu sanitarnego z jednej placówki do drugiej.

W określonych przypadkach można również skorzystać z tzw. “dalekiego” transportu sanitarnego w POZ - chodzi tu o przewiezienie pacjenta z zagranicy lub z/do placówki oddalonej od miejsca zamieszkania pacjenta o ponad 120 km. By uzyskać pomoc, należy wystąpić z wnioskiem do dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ. Wniosek taki należy złożyć w oddziale Funduszu, do którego się przynależy. Po rozpatrzeniu wniosku, dyrektor oddziału Funduszu wyda pisemnie decyzję.   

 

Sprawdź również: Wyjazd do sanatorium z NFZ lub ZUS - jak załatwić

Podobne artykuły

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!

Słowa kluczowe