Opieka długoterminowa w Polsce - rekomendacja kierunków zmian dla nowego rządu

Opieka długoterminowa w Polsce - rekomendacja kierunków zmian dla nowego rządu
Drukuj Skomentuj

Ruszyła kampania społeczna CZAS NA DOBRĄ ZMIANĘ W OPIECE DŁUGOTERMINOWEJ.

„Sektor opieki długoterminowej od wielu lat jest zaniedbywany i niedofinansowany, wyczerpują się jego zasoby, zarówno ludzkie, jak i materialne. Czas oczekiwania na przyjęcie do zakładu opiekuńczo-leczniczego czy pielęgnacyjnego wydłużył się do ok. 15 miesięcy, czyli nieustannie rośnie. Nowoczesna opieka długoterminowa powinna łączyć opiekę medyczną z socjalną – to jedno z największych wyzwań samorządowych na poziomie powiatów” – czytamy w liście dr Elżbiety Szwałkiewicz, Prezes Zarządu Koalicji Na pomoc Niesamodzielnym. W dniach 26-27 listopada 2019 r., z inicjatywy Koalicji, odbyła się Konferencja OPIEKA DŁUGOTERMINOWA W POLSCE – DZISIAJ I JUTRO, która ma być początkiem publicznej, ponadpartyjnej debaty o przyszłości usług pomocowych i opiekuńczych, które powinny być „standaryzowane, koordynowane, nadzorowane i poparte stabilnymi źródłami finansowania”. ORPEA Polska jest partnerem Konferencji oraz Raportu, który staje się punktem wyjścia do rozmów i zawiera rekomendacje dla rządzących.

Raport OPIEKA DŁUGOTERMINOWA W POLSCE pod redakcją Prof. Piotra Błędowskiego, został przygotowany przez zespół ekspertów uczelni ekonomicznych. Zawiera 3 główne rozdziały:

 

  • Przesłanki demograficzne, społeczne i ekonomiczne zwiększenia zapotrzebowania na świadczenia opieki długoterminowej
  • Charakterystyka rozwiązań zagranicznych
  • Propozycje rozwiązań mających na celu konstrukcję nowoczesnego, kompleksowego systemu opieki długoterminowej w Polsce


ORPEA Polska, działając na rynku opieki długoterminowej od blisko 20 lat (niezmiennie w ramach kontraktów z NFZ), widzi potrzebę debaty wielu środowisk na temat opieki długoterminowej. „W tej debacie KONIECZNIE muszą wziąć udział politycy, ponieważ - na dłuższą metę - bez zmiany prawa nie uda się zbudować żadnego stabilnego systemu. Oczywiście, jak zawsze w takich okolicznościach, potrzebne są pieniądze. Ale zanim zaczniemy się zastanawiać skąd je wziąć należy zdefiniować to, za co będziemy płacić. Obecnie mamy co najmniej dwa systemy (jeden Ministerstwa Zdrowia; drugi Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej), które się nie uzupełniają, a zazębiają, a czasem wykluczają. Potrzebny jest jeden spójny system ze zdefiniowanymi standardami i oczekiwaniami dostosowanymi do możliwości i realiów. Nigdy nie uda się wszystkim zapewnić wszystkiego, więc należy zdefiniować pewien koszyk świadczeń gwarantowanych i skupić się na zapewnieniu ich jak największej liczbie potrzebujących. Korzystanie z usług spoza koszyka będzie możliwe w formie komercyjnej” – mówi Wojciech Mizerka, dyrektor operacyjny ORPEA Polska. Dodaje, że „praca nad standardami opieki długoterminowej pozwoliłaby z jednej strony wprowadzić pewne wymagania - na przykład w obszarze placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, gdzie teraz tych wymagań praktycznie nie ma. Z drugiej strony, być może pozwoliłoby to urealnić oczekiwania stawiane przez NFZ zakładom opiekuńczo-leczniczym, które muszą teraz spełniać wymogi nieomalże jak szpitale”.

Raport kończy się swoistym Dekalogiem – listą 10 konkretnych działań, które powinny być podjęte w początkowym etapie wprowadzania zmian w systemie opieki długoterminowej. Autorzy Raportu zakładają, że zmiany będą wprowadzane etapami, w zależności od skali potrzeb osób wymagających wsparcia, sytuacji na rynku pracy i sytuacji gospodarczej, a w szczególności - stanu finansów publicznych.

 

10 kroków do zmiany systemu opieki długoterminowej w Polsce

 

1. Przeprowadzenie debaty publicznej na temat celów, organizacji i finansowania opieki długoterminowej

 

Debata powinna zawierać elementy edukujące społeczeństwo w kwestii niesamodzielności i społecznej odpowiedzialności za sytuację osób niesamodzielnych, a jednym z jej kluczowych celów jest uzyskanie społecznej aprobaty dla i tak nieuniknionego budowania systemu opieki długoterminowej.

 

2. Zdefiniowanie niesamodzielności na potrzeby prawa i sformułowanie szczegółowych zasad orzekania o niesamodzielności i jej stopniach

 

Konsekwencją zdefiniowania niesamodzielności na potrzeby przepisów prawa będzie wskazanie różnic w jej poziomie i określenie stopni niesamodzielności, co pozwoli na trafne oszacowanie skali potrzeb i wydatków.

 

3. Dokonanie szczegółowych szacunków dotyczących liczby osób wymagających opieki długoterminowej

 

Szacunek liczby osób wymagających wsparcia powinien zostać uzupełniony o monitoring ich potrzeb w celu określenia niezbędnego zakresu wsparcia, dostosowania zasobów opieki długoterminowej do faktycznych potrzeb i odpowiedniego przygotowania kadr.

 

4. Wstępne oszacowanie kosztów świadczeń

 

Szacunek kosztów będzie miał jedynie orientacyjnych charakter i powinien być traktowany jako wskazówka w formułowaniu polityki finansowej systemu. Trzeba też pamiętać, że obecnie wydawane środki wymagają innej alokacji, ponieważ w małym tylko stopniu stymulują rozwój rynku opieki długoterminowej.

 

5. Oszacowanie kadr niezbędnych do zaspokojenia potrzeb w zakresie opieki długoterminowej w początkowym okresie

 

Osoby najbardziej niesamodzielne powinny zostać objęte świadczeniami w pierwszej kolejności. Jednak konieczne jest zatrudnienie większej liczby osób, na dodatek przygotowanych zawodowo do zapewnienia opieki, a nie tylko asystowania lub pomocy w prostych czynnościach.

 

6. Określenie zasad regulacji rynku

 

Sformułowane powinny zostać czytelne, powszechnie obowiązujące zasady dopuszczania usługodawców na rynek opieki długoterminowej, wymagania wobec kadr takich podmiotów, poziom wyposażenia w sprzęty i urządzenia, zasady kontroli działalności i prowadzenia sprawozdawczości niezależnie od sektora, który dany podmiot reprezentuje. Celem kontroli musi być zapewnienie zaspokojenia konkretnych potrzeb świadczeniobiorców, a nie poszukiwanie ewentualnych nieprawidłowości w dokumentach i karanie podmiotu.

 

7. Utworzenie instytucji odpowiedzialnej za organizację opieki długoterminowej i gospodarkę finansową

 

Trzeba ustalić, czy finansowanie opieki długoterminowej prowadzi jeden podmiot (jak w przypadku powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego), czy więcej. Nie powinien to być jednak NFZ, ale jednostka zachowująca odrębność prawną i dbająca o odrębność budżetu opieki długoterminowej od budżetu NFZ i pomocy społecznej.

 

8. Opracowanie koncepcji kształcenia kadr na potrzeby opieki

 

System kształcenia kadr powinien być konstruowany i modyfikowany zależnie od rozpoznanych zmian w popycie na usługi opiekuńcze i pielęgnacyjne.

 

9. Przygotowanie szczegółowych projektów rozwiązań

 

W przygotowaniu szczegółowych rozwiązań powinien uczestniczyć zespół złożony z przedstawicieli płatnika, administracji samorządowej, pacjentów i ich opiekunów oraz usługodawców.

 

10. Przygotowanie projektów aktów prawnych: ustawy dotyczącej opieki długoterminowej, ustaw zmieniających obowiązujące oraz aktów wykonawczych, tak by mogły wejść w życie w zbliżonym do siebie terminie i stworzyły podstawy prawne dla systemu opieki długoterminowej

 

Koordynacja działań powinna spoczywać w odpowiedniej komórce administracji centralnej – najlepiej w Kancelarii Premiera – i powinien za nie odpowiadać koordynator w randze sekretarza stanu.

 

 

Raport jest dostępny na stronie: www.niesamodzielnym.pl/uploads/RAPORT_OPIEKA_DLUGOTERMINOWA.pdf


ORPEA Polska działa od 2001 roku. Jest liderem stacjonarnej opieki długoterminowej. Oferuje blisko 1000 miejsc w nowoczesnych domach opieki dla seniorów (pod marką MEDI-system oraz ORPEA Rezydencje) i klinikach, specjalizujących się w rehabilitacji neurologicznej, ogólnoustrojowej i kardiologicznej (pod marką MEDI-system oraz CLINEA Kliniki). Domy i kliniki są zlokalizowane na Mazowszu, w Chorzowie i we Wrocławiu, gdzie poza domem opieki funkcjonują Mieszkania dla Seniorów (formuła assisted living). W domach mieszkają seniorzy, którzy ze względu na wiek i stan zdrowia wymagają codziennego wsparcia i całodobowej opieki oraz osoby, które zakończyły pobyt w szpitalu po przebytej chorobie lub operacji, ale nie są jeszcze gotowe, by funkcjonować samodzielnie. Wśród podopiecznych są także osoby dotknięte tzw. chorobami otępiennymi (demencja) w przebiegu głównie choroby Alzheimera i Parkinsona. O zdrowie i bezpieczeństwo mieszkańców i pacjentów dba ponad 750-osobowy zespół (pielęgniarki i opiekunki, fizjoterapeuci, lekarze, terapeuci zajęciowi, logopedzi i psycholodzy, personel pomocniczy i administracyjny). ORPEA Polska oferuje opiekę na oddziałach rehabilitacyjnych oraz w ośrodkach opiekuńczo-leczniczych w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia lub w formie komercyjnej.  Firma jest częścią największej w Europie sieci domów opieki i klinik rehabilitacyjnych ORPEA, obecnej w branży od 1989 roku z potencjałem blisko 94 000 miejsc (ponad 930 placówek) w 12 krajach europejskich, a także w Brazylii, Chinach, Chile i Urugwaju.

Więcej informacji: www.orpea.pl

 

 

Źródło: materiały prasowe

Podobne artykuły

Skomentuj

Bądź pierwszym, który skomentuje ten wpis!

Słowa kluczowe